ഭയപ്പെടുത്തുന്ന പ്രേതങ്ങളും നിഗൂഢമായ ബംഗ്ലാവുകളും മാത്രമായിരുന്നു ഒരുകാലത്ത് ഹൊറർ സിനിമകളുടെ പ്രധാന പ്രമേയം. എന്നാൽ ഇന്ന് ഹൊറർ സിനിമകളുടെ സ്വഭാവം മാറിയിരിക്കുന്നു. ആധുനിക ഹൊറർ സിനിമകൾ വെറും ഞെട്ടിക്കുന്ന ദൃശ്യങ്ങൾക്കപ്പുറം (Jump Scares), ഇന്നത്തെ തലമുറ അനുഭവിക്കുന്ന മാനസിക സമ്മർദ്ദങ്ങൾ, സാമൂഹിക ഒറ്റപ്പെടൽ, സാങ്കേതികവിദ്യയോടുള്ള ഭയം എന്നിവയെയാണ് വെള്ളിത്തിരയിൽ എത്തിക്കുന്നത്.
സിനിമകൾ എപ്പോഴും അതാത് കാലഘട്ടത്തിലെ മനുഷ്യരുടെ ഉള്ളിലെ ഭയങ്ങളുടെ കണ്ണാടിയാണ്. ഇതിനെ മനഃശാസ്ത്രപരമായും സാമൂഹികമായും വിലയിരുത്തുമ്പോൾ പല പ്രധാന മാറ്റങ്ങളും കാണാൻ സാധിക്കും.
1. ‘എലിവേറ്റഡ് ഹൊറർ’ (Elevated Horror) എന്ന പുതിയ തരംഗം
സമീപകാലത്ത് ലോകസിനിമയിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ചർച്ച ചെയ്യപ്പെട്ട ഒന്നാണ് ‘എലിവേറ്റഡ് ഹൊറർ’ അല്ലെങ്കിൽ സൈക്കോളജിക്കൽ ഹൊറർ സിനിമകൾ. ഹെറിഡിറ്ററി (Hereditary), ഗെറ്റ് ഔട്ട് (Get Out), മിഡ്സോമർ (Midsommar), ദി ബാബാദൂക്ക് (The Babadook) തുടങ്ങിയ ചിത്രങ്ങൾ ഇതിന് ഉദാഹരണമാണ്.
- ആഘാതങ്ങളും മാനസികാരോഗ്യവും: പുറത്തുനിന്നുള്ള ഒരു രാക്ഷസനേക്കാൾ, മനുഷ്യന്റെ ഉള്ളിലെ വിഷാദം, ദുഃഖം (Grief), തലമുറകളായി കൈമാറി വരുന്ന മാനസിക ആഘാതങ്ങൾ (Generational Trauma) എന്നിവയെയാണ് ഈ സിനിമകൾ ഭയാനകമായി അവതരിപ്പിക്കുന്നത്.
2. മലയാള സിനിമയിലെ സൈക്കോളജിക്കൽ ഹൊറർ വിപ്ലവം
പരമ്പരാഗത യക്ഷിക്കഥകളിൽ നിന്നും മന്ത്രവാദങ്ങളിൽ നിന്നും മാറി, മനുഷ്യമനസ്സിന്റെ സങ്കീർണ്ണതകളെ ഭയത്തിന്റെ ഉറവിടമാക്കുന്ന പ്രവണത മലയാള സിനിമയിലും ശക്തമായിട്ടുണ്ട്.
- ഭൂതകാലം (Bhoothakaalam): വീടിനുള്ളിലെ അദൃശ്യ ശക്തികളേക്കാൾ, വിഷാദരോഗവും (Clinical Depression) ഏകാന്തതയും ഒരു അമ്മയെയും മകനെയും എങ്ങനെ മാനസികമായി തകർക്കുന്നു എന്നാണ് ഈ ചിത്രം കാണിച്ചുതന്നത്. ഇന്നത്തെ ന്യൂക്ലിയർ കുടുംബങ്ങളിലെ ഒറ്റപ്പെടലാണ് ഇവിടെ ഭയമായി മാറിയത്.
- ഭ്രമയുഗം (Bramayugam): അധികാരത്തിന്റെ അന്ധകാരവും മനുഷ്യന്റെ ആർത്തിയും എത്രത്തോളം ഭയാനകമാണെന്ന് ബ്ലാക്ക് ആൻഡ് വൈറ്റ് പശ്ചാത്തലത്തിൽ ഈ ചിത്രം അവതരിപ്പിച്ചു. അമാനുഷിക ശക്തികളേക്കാൾ മനുഷ്യന്റെ ഉള്ളിലെ അധികാരമോഹമാണ് ഇവിടെ വില്ലനായത്.
- റോഷാക്ക് (Rorschach): പ്രതികാരവും കുറ്റബോധവും മനുഷ്യന്റെ ഉപബോധമനസ്സിനെ എങ്ങനെ വേട്ടയാടുന്നു എന്ന് കാണിച്ചുതന്ന സൈക്കോളജിക്കൽ ത്രില്ലർ-ഹൊറർ ചിത്രമാണിത്.
- കുമ്മാട്ടിക്കളി / ചുരുളി / ആവാസവ്യൂഹം തുടങ്ങിയ പരീക്ഷണങ്ങൾ: മനുഷ്യൻ പ്രകൃതിയോടും സമൂഹത്തോടും ഇടപഴകുമ്പോൾ ഉണ്ടാകുന്ന അസ്തിത്വപരമായ ഭയങ്ങളെയും (Existential Dread) മിത്തുകളെയും പുതിയ കാലത്തെ സംവിധായകർ ഭയാനകമായ അനുഭവമാക്കി മാറ്റിയിട്ടുണ്ട്.
3. സാങ്കേതികവിദ്യയും ഡിജിറ്റൽ ഭയവും (Techno-Horror)
ഇന്നത്തെ ജീവിതത്തിന്റെ ഭാഗമാണ് സ്മാർട്ട്ഫോണുകളും ആർട്ടിഫിഷ്യൽ ഇന്റലിജൻസും (AI). അതുകൊണ്ടുതന്നെ, സാങ്കേതികവിദ്യ കൈവിട്ടുപോകുന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള ഭയം പുതിയ സിനിമകളിൽ നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്നു.
- മെഗാൻ , അൺഫ്രണ്ടഡ് (Unfriended), ഹോസ്റ്റ് (Host) തുടങ്ങിയ സിനിമകൾ സോഷ്യൽ മീഡിയയിലെ ഒറ്റപ്പെടൽ, സൈബർ ലോകത്തെ ചതിക്കുഴികൾ, നിർമ്മിത ബുദ്ധി (AI) മനുഷ്യന് മേൽ ആധിപത്യം സ്ഥാപിക്കുന്നത് എന്നിവയെ ഭയത്തോടെ നോക്കിക്കാണുന്നു.
4. കാലാവസ്ഥാ വ്യതിയാനവും പ്രകൃതിക്ഷോഭങ്ങളും (Eco-Horror)
ഭൂമിയുടെ നിലനിൽപ്പിനെക്കുറിച്ചുള്ള ആശങ്കകൾ (Climate Anxiety) പുതിയ തലമുറയിൽ വളരെ കൂടുതലാണ്. പ്രകൃതി മനുഷ്യനോട് പ്രതികാരം ചെയ്യുന്ന പ്രമേയങ്ങളുള്ള ‘ഇക്കോ-ഹൊറർ’ സിനിമകൾക്ക് ഇന്ന് വലിയ സ്വീകാര്യത ലഭിക്കുന്നുണ്ട്.
എന്തുകൊണ്ടാണ് മനുഷ്യർ ഭയപ്പെടുത്തുന്ന സിനിമകൾ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നത്? (ശാസ്ത്രീയ വശം)
ഭയപ്പെടുത്തുന്ന സിനിമകൾ കാണുന്നത് മാനസികാരോഗ്യത്തിന് ചില ഗുണങ്ങൾ നൽകുന്നുണ്ടെന്ന് മനഃശാസ്ത്രജ്ഞരും ന്യൂറോ സയന്റിസ്റ്റുകളും ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നു:
- അഡ്രിനാലിൻ റഷ് (Adrenaline Rush): ഹൊറർ സിനിമകൾ കാണുമ്പോൾ നമ്മുടെ തലച്ചോറിലെ ‘അമിഗ്ഡാല’ (Amygdala) എന്ന ഭാഗം ഉത്തേജിപ്പിക്കപ്പെടുകയും ശരീരത്തിൽ അഡ്രിനാലിൻ, എൻഡോർഫിൻ, ഡോപമിൻ എന്നീ ഹോർമോണുകൾ ഉത്പാദിപ്പിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു. ഇത് സിനിമ കഴിയുമ്പോൾ ഒരുതരം മാനസിക ഉന്മേഷവും ആശ്വാസവും നൽകുന്നു.
- സുരക്ഷിതമായ ഭയം (Safe Fear): യഥാർത്ഥ ജീവിതത്തിലെ വലിയ പ്രതിസന്ധികളെയും ഭയങ്ങളെയും നേരിടാൻ, തിയേറ്ററിലിരുന്ന് സുരക്ഷിതമായ അന്തരീക്ഷത്തിൽ ഭയത്തെ അനുഭവിക്കുന്നത് (Exposure Therapy പോലെ) തലച്ചോറിനെ പരിശീലിപ്പിക്കുന്നുവെന്ന് പഠനങ്ങൾ പറയുന്നു.
ഇന്നത്തെ ഹൊറർ സിനിമകൾ പ്രേക്ഷകരെ പേടിപ്പിക്കാൻ വേണ്ടി മാത്രമുള്ളവയല്ല. മറിച്ച്, സാമൂഹിക അസമത്വങ്ങൾ, ഏകാന്തത, മാനസിക സമ്മർദ്ദങ്ങൾ തുടങ്ങി പുതിയ തലമുറ നേരിടുന്ന യഥാർത്ഥ ജീവിതപ്രശ്നങ്ങളെ കലാപരമായി അടയാളപ്പെടുത്തുന്ന ശക്തമായ മാധ്യമമായി അവ മാറിക്കഴിഞ്ഞു.



